…و خلوتی که به‌سنگینی ، چون پیری عصاکش , از دهلیزِ سکوت می‌گذرد

We can cultivate an inner solitude and silence that sets us free
from loneliness and fear.  Loneliness is inner emptiness.  Solitude
is inner fulfillment.  Solitude is not first a place but a state of mind
and heart.  There is a solitude of heart that can be maintained at
all times.  Crowds or the lack of them have little to do with this inward
attentiveness.  It is quite possible to be a desert hermit and never experience
solitude.  But if we possess inward solitude we will not fear being alone, for
we know that we are not alone.  Neither do we fear being with others, for they
do not control us.  In the midst of noise and confusion
we are settled into a deep inner silence.

Teresa of Avila

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s