…و خلوتی که به‌سنگینی ، چون پیری عصاکش , از دهلیزِ سکوت می‌گذرد

بایگانیِ فوریه, 2010

با چشم‌ها…

با چشم‌ها

….افسوس
آفتاب مفهوم  بی‌دریغِ عدالت بود

و آنان به عدل شیفته بودند
و اکنون
با آفتاب گونه ای
آنان را
اینگونه دل فریفته بودند !!

ای کاش می‌توانستم ، خون رگان  خود را

من

قطره ، قطره ، قطره

بگریم ، تا باورم کنند.

ای کاش می‌توانستم
یک لحظه می‌توانستم ای کاش

بر شانه‌های خود بنشانم
این خلقِ بی‌شمار را،
گرد حباب  خاک بگردانم
تا با دو چشم خویش ببینند که خورشیدشان کجاست
و باورم کنند.

ای کاش
می‌توانستم!

(بیشتر…)

Advertisements


The Open Door


Moonlight Night